Çok şaşırmıştım;nasıl yürüyeceğimi, ne edeceğimi bilmiyordum;bu kız zihnimi alt üst etmişti. Coşmuştum, alabildiğine memnundum; sevinçten uçuyor,mahvoluyorum hissi vardı içimde. Benimle mutlaka geri dönmek istemişti,bunu ben düşünmemiştim,onun kendi isteğiyledi bu. Yüzüne baktıkça cesaretim artıyordu;bana kuvvet veriyor,her sözüyle beni kendine bağlıyordu. Bir an sefaletimi unuttum, hiçliğimi, olanca çaresizliğimi unuttum; çöküşümden önceki günlerimde gibi, kanımın vücudumda ılık ılık aktığını duyuyordum.
Kendimi yıllarca yukarıda tutmuş,en zor saatlerde bile dik duruşumu elden bırakmamış, şimdiyse birdenbire hoyrat bir dilenciliğe düşüvermiştim. Bu tek gün, bendeki olanca düşünceyi kabalaştırmış, ruhumu yüzsüzlükle kirletmişti.