Ölüm'ün YalnızlığıEdebiyat
Puan vermedi·48 syf.·
2026 27. kitabı
Aslında, ölüm pek çoğumuzun gün içerisinde aklına gelmeyen ve hiç olmayacakmış gibi yaşadığımız bir hâl. Biz insanların öleceğimizi bilerek hiç ölmeyecekmiş gibi yaşaması her zaman bana ilginç gelmiştir. Öleceğimizi bilip hiçbir şey olmamış gibi devam edebilmemiz, dünyanın hazlarına bu derece kendimizi kaptırabilmemiz... Aslında ölüm insanın kendi hayatı için bu denli derin bir şey olmasına rağmen, kendi başımıza geleceğini muhakkak bilmemize rağmen pek az ibret alıyoruz başkalarının ölümünden. Bu kitap insana ölümün hakikatini gösteriyor, ölen kişi yalnız gidiyor çoğu zaman. Arkasından kalanlar şaşırtıcı şekilde hızlı kaldıkları yerden devam ediyorlar hayata, bu yalnızlığımız geride kalanlar için bir adaptasyon yeteneği mi yoksa insanın bencilliği mi... Bilmiyorum. Kitaptaki ölüm hikayeleri insana şunu düşündürüyor bence : "Nasıl ölmeliyim?" Öldüğüm zaman arkamda bıraktığım manzara nasıl olmalı, ölümümüz yaşadığımız hayatın bir uzantısı.
Reklam
Diriliş: Affetmek mi, Hizaya Getirmek mi?·637 syf.·Edebiyat
7/10
2026 24. kitabı
Tolstoy, okumayı her zaman sevdiğim bir yazar olmuştur. Onun romanlarında insan ruhuna temas eden pek çok tema görmek, insanların görünen yüzünün altındaki kırgınlıklarını, yaralarını, siyahlarını ve beyazlarını, zihinsel süreçlerini okuyucuya hissettirmek bence onu farklı yapan büyük bir meziyeti. Diriliş kitabındaki ana karakterimiz olan Prens Nehlüdov da bende böyle bir etkiyi uyandırıyor. Bence Nehlüdov, hep grilerde geziyor. Çocukluğu, gençliği, yetişkinliği... Her döneminde içinde bir mücadele var, kendi kuyruğunu kovalayan bir kurt gibi, bazen iyiliği, bazen kötülüğü kazanıyor ama o mücadele hiç bitmemiş. Hayatı boyunca sürüyor. Aslında bu hepimizi de yansıtmıyor mu? Kitap aslında Nehlüdov'un yaptıklarını düzeltmeye çalışmasını anlatıyor, karanlıklarını telafi etmeye çalışmasını. Hayatına bir anlam kazandırmaya çalışıyor Nehlüdov, ancak bu çabada bile insanın içine oturmayan bir bencillik hissediliyor. Sanki karakterin hiçbir hareketi ne saf iyi, ne de saf kötü. Bunu yaparken de tabi ki karakter Çarlık Rusya'sındaki hukuk sistemi ile de bir mücadele içerisine giriyor, sistemin amacı, ahlakiliği ve işleyişi üzerinde büyük şüphelere düşüyor. Ve aslında günümüzde hâlâ tartışılan ve belki de kesin bir cevabı olmayan soruyu soruyor. Kötülüğü merhamet mi durdurur, yoksa güç ve intikam mı.