Hazal
@Whale52
8 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Bizim tanrı dediğimiz, içimize işleyen bir güç, kalıcı bir ruh, içimizde bulduğumuz ve daha çok istediğimiz bir şey.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Şuan kitabı yeni bitirmiş birisi olarak yazmak ne kadar zorsa yarın veya bir sonraki gün yazmayı beklemek de bir o kadar zor. Bu yüzden duygularım ve kitap hakkında düşüncelerim tazeyken yazmak istiyorum.
Livaneli'nin olayları anlaşılır ve duru bir biçimde yazdığını düşünüyorum bu kitapta. Yani olaylar birbiri içine geçirilmiş bir biçimde karakterler tarafından aktarılırken anlam karmaşası yaşamamış oldum. Karmaşık bir anlatımı olmadığı gibi bir o kadar da saran bir kitap bence. Gerçi bir zamandan sonra kardeşinin hikayesinin bölünmesi sıkmaya başlıyor. (Yani biz de kardeşinizin hikayesini merak ettiğimiz için gazeteci olarak evinize gelmedik Ahmet Bey ama biz de merak ediyoruz sonuçta.)
Dili ve anlatımını geçecek olursak her ne kadar bir somut konu üzerinden işlense de aşk hakkında ciddi çözümlemeleri olan bir kitap. Livaneli özellikle aşkın insan hayatına etkilerini toparlayarak okuyucuya sunmuş ve bence "İnsan soyunun en tehlikeli duygusu aşktır." tezini açıklamada başarılı olmuştur.
Uzun lafın kısası beyni yormadan yoran bir kitap olduğunu ve kesinlikle okunması gerektiğini düşünüyorum.
9/10
37 günde okudu
·2023 10. kitabı
Çok seçim kaybettik Tuğrul ağabeyciğim; her seferinde bir yakınım ölmüş gibi matem tuttum, günlerce gazetelere bakmaya yüzüm olmadı. Allahım diyorum, bizi hangi dünyada Muzaffer kılacaksın? Bize ne zaman galibiyet yüzü göstereceksin? Allah seni inandırsın, şimdi de milli maçlardan sonra, acaba yine mi yenildik korkusuyla radyo bile dinleyemiyorum. Bu milletin çilesi artık bitsin diye gece gündüz dua ediyorum.
