Sevgili Milena,
Keşke yarın dünyanın sonu gelseydi. Sonra bir sonraki trene binebilir, Viyana'daki kapınıza gelebilir ve şöyle diyebilirdim: "Benimle gel Milena. Birbirimizi tereddüt etmeden, korkmadan ve kısıtlamadan seveceğiz. Çünkü dünya yarın sona eriyor." Belki de zamanımız olduğunu düşündüğümüz ya da zamanı hesaba katmamız gerektiğini düşündüğümüz için sebepsiz yere sevmiyoruz. Ama ya zamanımız yoksa? Ya da bildiğimiz şekliyle zaman önemsizse? Ah, keşke dünyanın sonu yarın olsaydı. Birbirimize çok yardımcı olabilirdik.
Bir vedaya ihtiyaç duyuyor Kafka. Nihayetinde de Milena'ya, "Git." diyor.
Milena'nın hayatı Kafka'nın vedasından ve akabindeki ölümünden sonra tam anlamıyla değişiyor.