Seccadesini elleriyle öper gibi topladı.
Yine aldığı yere bıraktı sonra.
Göz kırpması kadar kısa bir zamanda penceresinden dışarı değdirdi bakışlarını.
Sonra zorla duyulacak kadar sessizce bir şiir fısıldadı;
“Beni kimsecikler okşamaz madem
Öp beni alnımdan, sen öp seccadem”