Ezan-ı Muhammedi okundukta İsrafil aleyhi''s-selam Sur''u üfüreyor deyü ve abdeste kalkarken kabrimden kalkıyorum deyü, camiye giderken mahşer yerine gidiyorum deyü, müezzin kamet edip, cemaat saf saf ölürken bu insanlar mahşer yerinde yüz yirmi saf olup seksen safı bizim peygamberimizin ve kırk safı sair peygamberlerin ümmetleri olsa gerektir deyü, imama uyduktan sonra imam Fatiha-yı şerifeyi okurken sağımda Cennet, solumda Cehennem, ensemde Azrail, karşımda Beytullah, önümde kabir, ayağım altında Sırat, acaba benim sualim asan olur mu, ettiğim ibadet ahirette başıma tac ve yanıma yoldaş ve kabrimde çerağ olur mu, yoksa kabul olmayıp eski bez gibi yüzüme vurulur mu deyü tefekkür etmek gerek..
İki çeşm-i sirişk-efşân ile bir kalb-i vîrân al
Tükenmez hasra gelmez dâ’imî îrâd lâzımsa
| Yenişehirli Avnî
Sana öyle bir yatırım yolu söyleyeyim ki, kıyamete kadar kârın eksilmez, kıyametler kopsa zararın olmaz; Ağlayan bir çift göz ve yanan bir kalp al.
Herşeyini ver ama bu ikisini al!