Yüce Ana'dan bana esin vermesini, ne yapmam gerektiğini söylemesini istedimse de yanıt alamadım. Doğrusu, hiç şaşırmadım, çünkü ne zaman kendi başıma bir karar vermem gerekse böyle davranır.
Bir şey yaparken kendimi eksiksiz hissediyorum, ama insanın günün yirmi dört saati bir şey yapması mümkün değil. Durduğum zaman bir şeyin eksik olduğunu hissediyorum. Bana hep yerinde duramayan biri olduğumu söylemişsinizdir, ama ne yapayım elimde değil. Sakin sakin oturup televizyon seyretmeyi ben de isterdim ama yapamıyorum. Beynimi durduramıyorum. Bazen çıldıracak gibi oluyorum. Dans ediyorum yazı yazıyorum, arazi satıyorum, Viorel'e bakıyorum, elime ne geçse okuyorum, bütün bunları yapmadan edemiyorum. Sizce normal mi bu?