Cim.
@Withces
149 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Sen, seni anlayabilene mucizesin. Kimi için bir yabancı, kimi için bir sır gibisin. Herkes seni görür ama çok azı gerçekten görür içini. Sözlerinden değil, sessizliklerinden anlayabilenlerdir senin yerini bilen. Kalbini okuyan değil, kalbine dokunan anlar seni. Çünkü herkes duyar ama çok azı hisseder. Bir bakışınla bile hikâyeni sezen nadirdir bu zamanda. Seni anlayan, seni çözmeye değil, yanında olmaya çalışandır. Kusurlarını değil, özünü görebilendir mucizeni fark eden. Zor anlarında bile ışığını söndürmeyendir o insan. Bir kere rastlarsan böyle birine, sakın kaybetme. Çünkü herkes birine benzer ama, sen bir tek anlayabilene benzersin.
Sen güçlü bir insansın; hayatın canını sıkan her cilvesine şimdilik sabır diyeceksin; çünkü sabreden kaybetmez. Acıların, seni bitirmek için değil, seni daha dirençli kılmak için var; düşmelerin, kalkmanın kıymetini öğretmek için yaşanır ve gözyaşların, kalbini temizleyip Rabbine daha da yakınlaştırmak için akar. Bugün sana haksızlık edenler, seni görmezden gelenler, yarın senin sabrınla dirilişine şahit olduklarında hayran kalacaklar ama sen artık onların onayına muhtaç olmayacaksın. Yarın, bugün döktüğün gözyaşlarına şükredecek, yaşadığın her acının aslında sana verilen en büyük hediye olduğunu anlayacaksın. Ve o gün geldiğinde, “İyi ki sabretmişim, iyi ki vazgeçmemişim, iyi ki Rabbime güvenmişim” diyeceksin.
Rutinin bir nimet olduğunu, ancak onu kaybettiğimizde anlarız. Akşam eve dönebilmek, ailenle aynı sofraya oturabilmek, arkadaşlarınla bir kahve içebilmek… Hatta her yeni güne uyanmak bile bir nimettir. Fakat sıradan görünen bu anların değerini, henüz kaybetmediğimiz için fark edemiyoruz.