Beni teselli edecekler ve
birtakım sözcükler söyleyecekler, sözcükler, sözcükler; fakat
ne yardımı dokunabilir ki sözcüklerin bana? Biliyorum, ondan
sonra yine yalnız olacağım. Ve insanların arasında yalnız
olmaktan daha korkunç bir şey yoktur.
... Ulaşabilsem, uykumda beni kendi körlüğüm bekliyor. Acınası halimi hiç değilse gözlerimden gizleyen körlüğümü istiyorum, ki böylece sabah olunca bir yaşama sevinci kıpırdasın içimde.