Yavuz Aydın
@Wolfbook1
Beğenerek okuduğum, yeri geldiğinde üzüldüğüm (hayatımın bazı dönemlerinin boşa geçtiğini hatta bazı şeyler için artık geç kaldığımı düşündüğüm için) bazı kısımlarında ümitlendiğim (hala keşfedilmeyi bekleyen dünyadaki birçok mekan, insan, kitap ve alışkanlık vb. şeyler için) ve de bazı ülke gerçeklerini yüzüme sertçe vurduğunu hissettiğim, başucu niteliğinde, yıllarca sonra bazı sayfalarının karıştırılması gereken bir kitap.
Lakin; herkes İlber Hoca ile aynı imkânlara sahip bir insan olarak doğmuyor. Herkes aynı egitimi alamıyor. Herkes aynı entellektüellik seviyesine sahip bir ortamda büyümüyor. Dolayısıyla bazı şeylerin çalışıp çabalama, bazı şeylerin de kader olduğunu hatırlamamız gerektiği düşüncesindeyim...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Nereden başlasam bilemedim bu kitabı yorumlamaya...
Öyle ki Ali'nin acı veren ölümünü bile hatırlamıyor insan. Lakin insanın bu romanda Yusuf olası geliyor. Romanın içine girip, Yusuf olup olaylara müdahil olası geliyor. Birçok kez Yusuf'tan bir söz bekliyor insan...Bir eylem..Bir sitem... Fakat bunları göremiyor insan Yusuf'ta. Çünkü 'O' öyle birisi işte. Az konuşan, çok düşünen, herşeyin farkında olup hiçbir şeyi umursamaz gibi görünen biri. Başından beri yarım yamalak başlayan hayatı, ailesinde de sevdasında da dostluklarında da iş hayatında da öyle sürüp gidiyor işte. Hiçbir şeyi fevkalade olamıyor küçücük dünyasında. En berbat olanı da hikayenin en sonunda cereyan ediyor zaten...
