Birden kendine acıdı ve bu hissi anında hor görüp reddetti; nedense aklına Gurney Halleck'in sık sık okuduğu bir şiirin iki dizesi geldi:
"Ciğerlerim tadıyor havasını zamanın
Akan kumları arasında esen..."
"Sonuna dek izlenen yol insanı hiçbir yere götürmez. Bir dağın gerçekten dağ olup olmadığını anlamak istiyorsanız ona biraz tırmanmanız yeter. Dağın tepesine çıkarsanız dağı göremezsiniz."