"Nasıl hissettiğini anlatmak çok zor [ ... ] Sanki bir uyanış, bir ay dınlanma anı gibiydi. Hiç ölüme bu kadar yakın ve bu denli canlı hissetmemişti. Hayatta ölümü ıskalayıp geçtiği kısacık anlar ol muştu, sert bir virajı alamayan hızlı bir otomobilin altında kal maktan kıl payı kurtulmak gibiydi. O gün aynı duyguyu yaşadı, ölümün nefesini ensesinde hissediyordu [ ... ] bir an, bir an daha, bir an daha, belki üç saat, belki daha fazla [ ... ] Çarpışmak [ ... ] tam anlamıyla fiziksel ve zihinsel bir farkındalık haliydi. Sokak taki o üç saat boyunca Shawn Nelson değildi, dış dünyayla bir bağlantısı yoktu, ödenecek faturaların ya da duygusal bağların hiçbiri kalmamıştı. Bir saliseden diğerine hayatta kalmaya çalı şan, her nefesin sonuncu olduğunu bilerek bir nefesin ardından diğerini içine çeken bir insandı sadece. Bir daha asla aynı olama yacağını hissediyordu."