Kendim ile anne babam arasına öyle bir kültür uçurumu koydum ki bana değil dokunmaları ulaşmaları bile olanaksız artık. O uçurumun karşı yanına suçluluk ya da kayıp değil rahatlama ve tatmin duygusuyla bakıyorum. Daha mı iyiyim onlardan ? Elbette hayır, gerçi belki daha şanslıyımdır. Ama farklıyım işte onları pek anlamıyorum ve onlarla yaşayamıyorum ya da onları iç dünyama alamıyorum; hatta düşününce onlar hakkında yazamıyorum da. Bir evlat olarak görevlerim hiç açık vermeden işitebileceğim laflardan kendimi korumak için tasarlanmış bir dizi geleneği yerine getirmekten başka bir şey değil.
Öncelikle keyifli ve okuması çok rahat bir kitap. Bence küçük prens gibi hem çocuklara hem de yetişkinlere hitap eden bir dili var ki bazı verdiği mesajlarda öyle. Elbette küçük prens kadar etkileyici değil bunu da mutlaka belirtmem gerekir :) animasyon filmi çekilse çok keyifli bir film olacağını düşünüyorum