....xcvbnnm

İnsan sözcüğü; nisyan ve ünsiyet kelimeleri ile ortak kökene sahip. Yani unutmak ve alışmak. Ki insanın en güzel özelliği de budur bence; unutur ve alışır. Her acıyı, eğer ilk günkü kadar göğsümüzün tam ortasında hissetseydik şayet, nefes alamazdık muhtemelen. İyi ki unutuyoruz.
Reklam
Hafıza-i beşer nisyan ile malûl değil, nisyan ile müsterihtir.
• Bir Afgan atasözü, "Ayaklar, kâlbin gittiği yere gider" der. Kâlp ayakların yani amaçların pusulasıdır. Ve her uzun yolun menzili, aslında kâlbin menzilidir! Ya sizin menziliniz neresi? 👣
Çok sevmek ve güzel sevmek birbirinden tamamen farklı iki şey. Çok seven, sevgisinin çokluğu ile karşısındakini, istemeden de olsa zehirler. Güzel seven, sevdiği şeyi göğsüne bastırır ve onun iyi olmasını sağlar. Birisini delice değil, aklı başında sevmek her şeyden önemli.
Gökyüzüne ve milyonlarca yıldıza daha sık bakmalıyız. Bunu yapmak hem bizi gereğinden fazla önemli olduğumuz hissinden kurtaracak, hem de ruhumuzu bir nebze de olsa dünyanın gürültüsünden uzaklaştıracaktır.