Hatice
@Xeceee
Reklam
Yıllar sonra, çocukken mutlu olduğuma karar verdim:Aslında değildim. Ama sonraki yıllardaki gibi mutsuz da değildim.
Sayfa 242
Başkasının acısını, aşkını anlamak ne kadar mümkündür? Bizden daha derin acılar, yokluklar, aziklikler içinde yaşayanları ne kadar anlayabiliriz? Anlamak eğer kendimizi bizden farklı olanın yerine koyabilmekse dünyanın zenginleri, hakimleri,kenarlardaki milyarlarca garibanı hiç anlayabildiler mi?
Sayfa 238
Zamanlar karıştı. Doğumum ne zamandı, ne zaman öldüm. Ödülüm neden cezam. Bir taş gibi susuyorum. Ey gecikmiş aşk,sen de bir yalnızlıksın bu yılkılık yalnızlıkta...
