Miller'ın da değindiği gibi, yaratıcılığın kaynağı, nevroz değildir -nevroz sadece sonuçtur-, yaratıcılığın kaynağı, insanın acı çekme kapasitesidir.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Ağaç yaşken eğilir." ... Yaştık, eğilmemiz gerekiyordu; bizi ne kadar erken eğerlerse o kadar iyi olurdu; öğrendiğimiz şey, bize açıkça söylenen bu.
Bütün çocukların yaşken eğilmesi gerekir; ama kız çocuklarının daha da eğilmesi gerekir. Onun önünde eğilmesi gereken çok daha fazla merci vardır çünkü.
Zaten güçlü olanın zayıfa kendi gücünü hissettirmesi, kötü niyet ve istismar içerir.
Kadınlar, kendileri ezildikleri için kızlarını ezdiler ve onlara herkes tarafından ezilmesini öğrettiler.
Ev işleri asla bitmez. Toplumsal “gereklilikler“ asla bitmez. Toplumun kendisinden beklentilerini yerine getirmeye çalışan bir kadın, ne kadar çabalarsa çabalasın, ne kadar çalışkan, uykusuz, zeki ve yetenekli olursa olsun, kendisine ait bir şey yaratamaz. Altmış yaşına geldiğinde arkasına bakar ve geride gördüğü tek şey, tekrar tekrar silinmiş fayanslar, tekrar tekrar yapılmış yemekler, tekrar tekrar yıkanmış bulaşıklar, tekrar tekrar katlanmış çamaşırlar, tekrar tekrar tebrik edilmiş insanlar olur. Bu, soruyorum size, tekrar değil de nedir? Boş, kendinden ibaret, insanı hiçbir yere götürmeyen, ama kocaman, bence korkunç bir tekrardır bu ve maalesef ki çok zaman, insanın, ama özellikle kadın hayatı bu tekrarın, bu hiçliğin bizzat kendisidir.