Belki de kız ölümün gerçekte ne olduğunu, acının dinip iyi anıların başlaması olduğunu anlar. Yaşamın sonu değil de acının sonu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ölmek üzere olan genç, “Bir insanın yüreğinin toprağı taşlıdır Louis,” diye mırıldandı. “İnsan ne ekebilirse onu eker… ve onu yetiştirir.”
Sonunda yalnızca saat vardı ve zaman içinde üzerleri silinen, yazısız kalan taşlar.
“Ölüm de yaşamın bir parçası kızım,” dedi.
“Kötü bir parçası öyleyse!”
Eileen’in doğru ya da yanlış, ölümün kesinliği, küçük bir kızın gözyaşları karşısındaki umursamazlığı için ağladığını biliyordu.