"Seni suçlamıyorum sevgilim, hayır seni suçlamıyorum. Bağışla beni, eğer kalemimin mürekkebine arada sırada bir damla acı da karışıyorsa, evet, bağışla –çünkü çocuğum, bizim çocuğumuz hemen şuracıkta, mumların titreyen ışıkları altında ölü yatıyor..."
Reklam
"Ve meraklı bir ilgiyle bana bakışından hemen anladım: Beni tanımamıştın.
Hayır, beni tanımamıştın, o zaman tanımadın, asla, asla beni tanımadın."
"Yalnızca seni görmekti istediğim, bir defa daha görmek, sana sarılmaktı. Sonra, sevgilim, bütün gece, bütün o korkunç ve uzun gece boyunca seni bekledim...
Bütün gece bekledim ve buz gibi bir ocak gecesiydi. Yorgundum, her yanım ağrıyordu ve oturacak bir sandalye bile yoktu: O yüzden boylu boyunca yere, kapının altından gelen cereyanın üfürerek geçtiği zemine uzandım. Vücudumu acıtan zeminde... acılar içindeydim... kollarım titriyordu: O korkunç karanlığın içi öylesine soğuktu ki... Bekledim, bekledim, seni kaderimi beklercesine bekledim."
Reklam