Şükrullah YAVUZER
@YAVUZERVan
Biliyor musun?
İçimi dökmek istedim sana.
İçimi dökmek, yana yakıla.
Başı koparılmış bir serçe gibi,
Zavallı çırpına çırpına.
Kanatlarım kırık,
Uçamıyorum bir başıma.
Boynu bükük bir çiçek olurum,
Mezarının toprağına taşına.
Biliyor musun?
Alınmadım değil,
Bırakıp gidişine.
Sana kızmak istedim aslında;
En argosundan,
Küfürler savurmak istedim.
Savunmasız, korumasız,
Bir çocuk gibi bıraktın.
Ne yaparım sensiz,
Bir başıma?
Bir insan bu kadar mı özlenir,
Bu kadar mı hasret kalınır
Bir yüze,
Bu kadar mı hasret olur
Bir sese,
Yokluk bu kadar mı koyar insana?
Biliyor musun?
Yok kelimesi çok ağır.
Bu ekmek parasının yokluğu,
Reklam
Oysa bir seslenseydin
Dağılacaktı içimdeki karanlık
Eriyecekti buzdan dağlar
Alnının çatısından
Vurulacaktı yalnızlık...
Sayfa 79 - Simer
Yalnız değilim ki artık
Kalemim var,
Kalemin ucunda da sen...
Sayfa 79 - Simer
Gittiğin günden beri
Bir sadık köpek gibiydi yalnızlık,
Biran olsun bırakmadı peşimi...
Sayfa 76 - Simer yayınevi
Reklam