İnsanın direnç noktaları kırılınca hayatın da mücadelenin de isyanın da anlamı kalmıyor. Hatıralar bile birer silik hayale dönüşüyor. Normalleşiyor insan. Yani türünün en tehlikesine dönüşüyor: gamsız, tasasız, vurdum duymaz."
İnsan çocukken dünyada çocuktur, sonra sen büyürsün, dünya da büyür. Dünyadan hızlı büyümüşsen illaki acı çekersin, dünya büyürken sen çocuk kalabilmişsen ne mutlu sana. Yaşın dünyanla eşitse normal insansındır, ne demek ise artık. Galiba ben hızlı büyüyenlerdenim acı verse de kendi kaderini kendi çizenlerden.