İpek isminde bir kuzucuğun okur yazmaz babası, eşine aşık, anne ve babasına muhtaç orta halli bir öğretmen. Altında başkalarının gölgeleneceği ağaçlar diken bir doğasever yatırımcı. Nevi şahsına münhasır
Dönüşüm, özünden uzaklaşmış ; zamanın çarklılarında ezilmiş insan müsveddesini bir böcek üzerinden anlatış hikayesidir. Dönem itibariyle savaşların ve sanayinin insanı yok ettiği dönemleri anlatması itibariyle de zaten bu hissiyatı vermektedir. Bizim kültürümüzü özetleyen bir söz vardı : İnsan içine insandır. İşte yıllardır bizim özümüzde olan çarenin arayışlarının iç çekişmesinin sembolik anlatımıdır. Biz içimizi çare olarak görürken onlar çareyi ararken dışlarını böcek olarak tasarlıyorlar. . . Şu karamsarlığı tek söz ile geçerim : Bir ben var ben benden içeri