İman , cihanı ışıklandıran bir aydınlanmadır. İnsan onunla nereye baksa aydınlık bir yere bakmış olur. İman , kâinatta hiçbir karanlık köşe bırakmamıştır. En küçük noktada bile Allah'a giden bir yol göstermiştir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kur'an'ı Kerim, bazı icraatleri anlatır ve noktayı " Bunu Allah yaptı." diye koyar. Bazı musibetlerden bahseder , "Bu musibeti sizin başınıza getiren bizdik." der. Bazı nimetleri saydıktan sonra konuyu " Bu nimetleri gönderen aslında bizdik." diyerek bitirir. Kur'an'ı Kerim baştan sona bu atmosferde ilerler . Onda anlatılan neredeyse hiçbir hadise yoktur ki anlatımın bitiş noktalarına baktığımız yerde "Bunu yapan başkaları değil, Allah'tı." manasına gelecek bir tespit bulmayalım.
Kâinattaki dengeleri gözeten hiçbir salim akıl, "Bunu ben yaptım.", "Bu bana ait." diye düşünmez. "O, benim."dediği benliğinin bile kendisine emaneten verilmiş, hakikatte kendisinin olmayan bir şey olduğunu bilir. İnsanın kendisi bile kendisine ait değilken başka şeyler nasıl ona ait olabilir ?