“Konuşmuyordum, düşünüyordum ben , “ dedi . “ Bir söz söyleyene dek akıllı sayılmaz kişi , suskunlukta akıl yoktur da ondan - anca duygunun eziyeti vardır…”
Yaşamak ve yaşatmak , hayatta kalmanın temel koşuluydu ; oysa bu , ezilenlerin ıstırabının kefaretini asla tek başına ödeyemezdi. Bunun için Yehova’nın şiddetli, dayanılmaz sevgisine ihtiyaç duyuluyordu, ama o da yoktu .