Narmin Mammedli
@Ya_aburnee__
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Dözə bilmirəm daha, dayana bilmirəm. Çox tükənmişəm, artıq həyatla deyil özümlə mübarizə apara bilmirəm. Özümə ən böyük düşman kəsilmişəm, heç bir işim yolunda getmir və mən hər şeyi yarıda kəsib atıram. Həvəssiz yanaşıram bir çox şeyə, zamanın sonlarında çox dəyişmişəm, özümü belə tanımıram. Əvvəllər insanları dinləyib, onlarla danışmaqdan həzz alırdım, indi isə tab gətirə bilmir, sıxılıram. Yavaş-yavaş özümü məhv edirəm, bir çox insanın istəyib də, edə bilmədiyi şeyi edirəm özüm özümə. Özümü məhv edirəm, başa düşürsən?!
Mən daha özümü məhv edirəm!
Hər gün daha da parçalanıram, həyatım yolunda getmir, bacarmıram, sevməyi, sevilməyi. Bacarmıram mən yaşamağı!
Mən heç bir şeyi bacarmıram, hə! Bacarıqsız gəlib, bacarsızda gedəcəm. Ağlım mənə oyun oynayır, ən qatı ölüm sancılarını ürəyimə sancır, ağrılarım getdikcə daha da çoxalır. Çünki, daha dözmürəm. Bu dəfə həyat yox, insanlar yox, mən məhv elədim özümü. Bir balkondan aşağı ata bilərəm özümü, bu ağılmla daha da yaşamaqdansa. Elə çox qorxuram, ağlımın mənə qalib gəlməsindən..
Yalnızlık paylaşılmaz
Paylaşılsa, yalnızlık olmaz.
Azərbaycanlılar üçünDüşünce
Səssizliyinə məğlub olar insan bəzən. Susduğu üçün özündən nifrət edər, dilinin arxasında gizlənən qorxaq sözlərə düşman olar. Deyə bilmədikləri peşmanlığı olar bəzən, o peşmanlıq bir yanğı misalı yandırıb qovurar içini. Kaşki deyər dəfələrcə. Kaşki geriyə qaytara bilsəydim zamanı. Bunun hər nə qədər mümkün olmayacağını bilsək də, ömrün hər peşmanlıq dəmlərində, bunu dilləndirərik səbəbsizcə. Zamanın qətiyyən geriyə qayıtmayacağını bilə-bilə. Sonra axıb gedən saatlara küsərik kədərlicə.)