Yase
@YadaLeyla
Öğretmen
Yüksek Lisans
İstanbul
1320 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Burcu bazen evini bir yuvaya dönüştürmek için aspiratörün ışığını açar.

Yase
Kitap çok iyi olmasa da bu cümlesini beğendim. Birkaç cümlesini daha.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yase
, bir kitap okudu10/10
26 saatte okudu
·Okunma: 03 Nisan 2026 00:38
·2026 7. kitabı
Yase
Bu kitap beni mahvetti, bu kitap beni delik deşik etti. Ah ahhhh!
Yase
, bir kitap okuduPuan vermedi·320 syf.·
50 günde okudu
·Okunma: 01 Nisan 2026 00:25
·2026 6. kitabı
Yase
İnsan gidenlerin ardından en çok kendi kalışına ağlıyor.
Kara delikler yakınlarındaki yıldızlardan kopan parçaları yutarak büyüyor muş. Tıpkı insanlar gibi. İnsanlar da içlerinin karlığını, ruhunu emdileri başka insanların aydınlığıyla besliyor.
Yase
Anlasana herkes birbirinin katili.
Fakat sonra işgüzar Azrail gelip beni buldu. Daha doğrusu incelik gösterip önceden ulak gönderme lütfunda bulundu. Kara haber mütehassısı doktorlar karşıma dikildiğinde, bir gün kendi Sonuma şahitlik edeceğimi dehşetle hissettim.
Yase
Önceden ölmekten hiç korkmazdım hatta kendime bir yaş bile belirlemiştim ama şimdi gerçekten ölmekten çok korkuyorum yani ölümün kendisinden değil de öldükten sonra kalanların akibeti beni çok endişelendiriyor. İnsan gerçekten sevince insan gerçek sevgiye sahip olunca insan gerçek sevgiyi birilerinin gözlerinde görünce gerçekten ölmekten çok korkuyor ben de öyleve eğer tanrım öyle bir niyetin varsa ne olur vazgeç şimdi istemiyorum, önümüzdeki 20 yıl kadar da istemiyorum galiba hatta 30. kızımın kocaman olduğunu görmeden, kocamın yaşlanmış kırışmış yüzünü ağırmış saçlarını ve o güzel ellerinin üzerinin biraz buruşmuş olduğunu görmeden ,kolkola girip dişçiye gitmemizi görmeden, kızımızın okuduğu üniversiteye gitmek için aldığımız uçak saatini beklerken yaşadığımız heyecanı görmeden, ben beyazlarımı kapatmak için boyanmış saçlarıma bu yaşlarımdan kalma üzerinde köpek, bulut ve elma ağacının resimlerinin olduğu bandanamı takıp onun da hard rock tişörtünü giyerek İstiklal’de yürüdüğümüzü Bova‘ya geçtiğimizi , bira içmeden yeni nesil bir şarkıcıya tahammül etmenin zor olduğunu deneyimlemeden yine de dans etmekten vazgeçmeden ,oradan Beşiktaş’a gidip vapurla Kadıköye geçip her zamanki midyecimizde ki hala hayattaysa ve hala yaşıyorsa orada midyelerimizi gömmeden biraz sarhoş olup tekrar vapurla Beşiktaş’a geçmeden ve vapurda bizim şarkımızı dinlemeden ve biz yavaş ağır aksak yürürken gençlerin akıp gidişini seyretmeden ve oradan evimize gelip minik abajurumuzu yakıp elele belki kolkola belki başım dizinde yani her zamanki gibi o sıcacık ben biraz üşümüş bir şekilde kanepede uyuklamadan ölmeyi istemem . Böyle ölmeyi isteyebilirim ama.