Yase
@YadaLeyla
Öğretmen
Yüksek Lisans
İstanbul
1320 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Beğenmedim. Olmamış. Anlatımı zayıf, hikaye tanıdık, trajedi basit çok basit bir şekilde aktarılmış, bazı yerlerde “ya hu çocuk mu yazdı bunu” dedirten bir kitaptı. Bir aşk var. O aşk delmiş geçmiş evet ama aktarımı zayıf buldum. Aslında yazarı sosyal medyadan takip ediyorum. Fikirlerini, esprilerini, konulara yaklaşımını marjinal buluyorum. Bir kutu kitap üyeliğinden çıkan 
Yani Rüzgâr Her Şeyi Alıp Götürmeyecek kitabına inceleme yazmış (kitabın sonunda) , yazar hakkında bilgi vermesini ve kitap konusundaki fikirlerine bayıldım. Hemen kendi kitabını okudum ama. I ıh. Ben beğenmedim. Üzgünüm Burcu.
Yani Rüzgâr Her Şeyi Alıp Götürmeyecek kitabına inceleme yazmış (kitabın sonunda) , yazar hakkında bilgi vermesini ve kitap konusundaki fikirlerine bayıldım. Hemen kendi kitabını okudum ama. I ıh. Ben beğenmedim. Üzgünüm Burcu.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Var böyle adamlar.
Bence Aziz Bey Hadisesi, Ayfer Tunç ‘un fazla rabet görmemiş ancak diğer kitaplarının arasından da sıyrılıp çıkacak kadar güçlü bir kurguya ve anlatıma sahip. Zaten her kitabı çok güzel, bu kitabının da güzel olması şaşırtıcı değil
Aziz Bey’e not: Vuslat’ın ahı tuttu Aziz bey. Tüm bu olanları hakettin sanki.
Göğsüme koca bir taş oturdu. Kitap bitti, bu taşın ağırlığı tüm gün geçmedi. Bazı yanıtsız sorular bıraksa da finalinde güzel, akıcı, merak duygusunu diri tutan, hikayeye başka karakterlerin gözüyle bakan lezzetli bir anlatımı vardı.
Kadın yazarları çok seviyorum. Kadınların bakış açısını çok seviyorum. 
Nermin Yıldırım da bunlardan bir tanesi oldu.
Nermin Yıldırım da bunlardan bir tanesi oldu.
Kenaaaannn !
Dizisi yayınlandığında “ya hu bu kadın da hastalarının hayatını deşifre etmekten bıkmadı usanmadı. Mahremiyet ulan !” dedim amaaaa. Kitap diziye aktarılıp da başrolde Halit Ergenç’i görünce izlemekten de kendimi alamadım. Bu ne endam, bu ne yakışıklılık, bu ne tavır, bu ne zenginlik ve bu nasıl ayran gönüllülük. Birkaç bölüm izledim ama birçoğunuz gibi haftasını beklemekten sıkıldım. Üstelik hamile olduğum zamana denk geldi sonra izlerim dedim, neyse. Geçenlerde şöyle bir bakayım dedim ve kendimi sürekli Kenan Baran’ı izlerken buldum. Eşim bile “ya hu ne var bu Kenan Baran’da bak bozluyorum artık “ dese de n’apayım. Sonra finalini izlemeden dur ben bi kitabını da okuyayım dedim doktor hanıma tripli olsam da. Birkaç araştırma yaptım. Meğersem Kenan bey hayatının kitap olmasını zaten kendisi istemiş. Böyle olması durumu daha etik hale getirdi benim nazarımda. Hoş etik olmasa da okuyacaktım durduramadım kendimi.
Okudum bitti. Bir çırpıda. Dizisini de izledim bir çırpıda. Gerçekten çok etkilendiğim bir hayat hikayesi oldu. Kenan Baran’ı çok sevdim. Zaten dil akıcı, yalın ve asla okuyucuyu sıkmıyor. Beğendim.
Gülseren hocaya haksızlık yaptığımı düşünüyorum. Ya da haklıyım ya bilmiyorum. Ama o şunu söylüyor: “ kişisel gelişim kitabı yazmak yerine hayat hikayeleri ile insanlarayol göstermek istiyorum” . Makul, kabul edilebilir geldi. Eee ben de ahlak polisi olmadığıma göre n’apayım. Ufak bir alıntı paylaşıp bu mevzuyu kapatayım.
“Hayat böyledir işte. Bir kapıdan girer ötekinden çıkarsınız. Göz açıp kapayıncaya kadar geçip gider hayat. Bakın ben bunca yıl yaşadım ama her şey daha dün gibi yine de yaşamak heyecan vericidir önemli olan o heyecanı doya doya hissedebilmektir kimse ne o kapıdan içeri girdiğini bilir, ne de çıktığını biz de çıkacağız, insan bazı
çok şükür bitti
Ay of içim bayıldı. Bir hevesle başladım. İstanbul’da kıyamet senaryosu ile başlıyor. Gökyüzünde ateş topları, sis bulutları, patlamalar, kara dumanlar… bir konak var bir de iki anlatıcı var farklı zamanlarda yaşayan. Dedim harika bir başlangıç. Bu sefer Tarık Tufan tamam dedim. Ama ilerledikçe bunun için mi meraklandım ben, bu muydu yani dedim kendi kendime. Hele ki finali. Türk filmlerinde hani Hülya Koçyiğit ölünce ruhu gökyüzüne çıkar sevdiğiyle buluşur falan. Onun gibi birşey oldu. Beğenmedim. Haaaa tarihten gerçek isimlere, sanat eserlerine yer verilmiş bu güzeldi. Açtım baktım, okudum, öğrendim ancak güzel başlayan bir hikaye, üzerlerine fazlaca anlam yüklenen karakterlerle boğulmuş. Hikaye insanı yükseltiyor, beklentiye sokuyor sonra puf. Cık. Beğenmedim. Beni ancak bir Ayfer Tunç kendime getirebilir.