Yağmur
@Yagmurtagaa
İnsan insana dua eder , şiir yazar , çay demler , gülümser kalp kırmak da neyin nesi Cigerâm.
Modern yalnızlık ~ Sevgilim öpülmez bu yüzyıl ~İnsan ve Duygular
Öncelikle şair günümüzdeki acıları , yaşanan olayları kendine has ve güzel benzetmelerle ele almış. Kitabı okumak biraz sorgulamak biraz fark etmek biraz hissetmek üzerine yoğunlaşmış. Okuduğunuz zaman uzaklaştığımız ya da unuttuğumuz hissiyatları aslında hayattan bizzat yaşadığımız şeyleri içeriyor. Bize , günümüze ışık tutması açısından akıcı ve hoş bir kitap.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hayat çok karmaşık gelir bazılarımız için bazılarımız için ise daha düzenlidir . Ailemizin ya da çevremizin dayattığı yaşamlar mesela. Ama bizim ne istediğimiz sorgulanmaz hiç. Eğer sorgulanırsa hiç kimsenin isteyerek yaptığı ve bundan mutluluk duyduğu tablolar çıkmaz karşımıza. Bazen sadece kitap okumak , bazen sadece durup hiçbir şey yapmadan izlemek yetmez mi ? Kendimizi keşfetmek için zaman yaratmak ya da şu anki zamanı kullanamaz mıyız? Hep bir koşturma hep ideal ve toplumun bize tasarladığı hayat için zamansızlığı kendimize reva görmemiz ... tüm bunlar hayallerimizi içimize gömüp nasıl bir hayat yaşayacağımıza karar vermeden hayatın bitiş çizgisinde pişmanlıklarımızla boğulmak mı yoksa her şeye sıfırdan başlamak mı ? Aslında mutluluğun geçmişte ya da gelecekte değil hemen gözlerimizin önünde durduğunu bildiğimiz zaman aslında sen ne istiyorsun, bu hayatta ne olmak istedin ve nasıl devam edeceksin ? Ya da bir şey olmalı mısın , bir şey istemeli misin ? İşte bu sorular ruhumuzu dinginliğe kavuşturacak. Bu kitapta da bireylerin yaşamlarında değişiklikler yaparak ruhlarını dinginliğe nasıl kavuşturduklarını çok güzel bir dille anlatıyor bize.
Kitap birçok kaynağa dayalı , açıklayıcı bir dille çocuklarımızı daha iyi anlayabilme imkanını sunuyor. Özellikle ödül konusunu patlayan tekerleği sürekli havayla doldurmaya benzetmesi ve çocuğun üzerinde ne denli zararlı olduğundan söz etmesi çok etkiledi beni . Çünkü günümüzde hepimiz çocukları bu şekilde oyalarız. Bu kitabı okurken bir anne bir baba bir eğitimci olarak çocuğa yaklaşım tarzımızın ne kadar doğru olması gerektiği ve çocuğu anlamaya odaklı olması için çok doğru tespitler ve güzel bir dille anlatım gerçekleştirilmiştir. Çoğu zaman çocukları başımızdan atmak isteriz bu bir eğitimci ya da bir aile olarak olabilir. Ama aslında başımızdan attığımız an çocuğun ilerideki oluşacak kişiliğini de çöpe atıyoruz. Yer yer verdiği örneklerle kesinlikle başta eğitimcilerin sonra ailelerin okuması gerekir. Çünkü çocuklar bizim yarınlarımız onların önemli olduğunu birer birey olduğunu bu kitabı okuduktan sonra daha iyi anlayacağız.
İncir Kuşları
Sırplar yüreğimi ateşe tuttular
Ben hiç yanmadım
Geceleri soyup koynuma girdiler
Ben hiç sevişmedim
Atalarıma küfürler savurdular
Ben hiç duymadım
En sonunda beni hamile bıraktılar
Ben hiç doğurmadım...
Bosnalı bir kızın sözleriyle tüm kitap dile geliyor aslında. Zulümler bu dünyada hiç bitmedi her zaman modern çağda eski çağ , orta çağ , çağlar değil insanlık hiç değişmedi . Çağlarda sorun yoktu insanlık başlı başına bir sorundu. Bosna da yaşayan da insandı , Sırbistanda yaşayan da. Dil, ırk , mezhep diye diye yediler birbirlerini aslında mesele bunlar bile değildi .Ama insanlar kendilerince vahşetlerini haklı göstermek için biz asırlarca düşmanız diyorlar. Bu neyin davası bu neyin kinciliği. Biz insanız ne olursa olsun hangi bölgede olursa olsun bu dünya bizim . Birileri katlediyor Birileri öldürülüyor birileri izliyor birileri sadece sessiz kalıyor. Burda yok olan şey insanlık oluyor. Savaş normal değil, benim başıma gelmez dememek gerek . Kör sağır dilsiz oynamamak gerek . Çünkü bu millete başına böyle bir şey geleceğini bilmiyordu. Savaşa girince uyandılar bir daha uyanmak istemeseler bile ...