Ortaçağ yazarlarının ısrarla belirttiği gibi toplumu, rahiplerin herkes için dua ettiği, asillerin herkes için savaştığı ve köylülerin herkesi beslediği bir hiyerarşi gibi tahayyül etsek bile, hiç kimsenin ne kadar duanın ya da ne kadar askeri korumanın bir ton buğdaya eşit olduğunu saptandığı görülmemiştir.