Nazlı
@Yannki
32 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
"Sen benim günlüğümün ilk sayfasısın küçük kardeşim."
Seviyorum sizleri insan kardeşlerim. Durup dururken seviyorum işte. Sevip duruyorum. Kollarımı açıp bütün insanlığı kucaklıyorum. Papatyalar gibi sizi koparıp göğsümde tutmak istiyorum.
Ben oyun istemiyorum artık; ne oyun ne de gerçek, senin ölmen gibi bi gerçek, beni sarsmamali Selim. Ayağa kalktı. İnsan gerçeklere karşı durur: yaşar ve olduğu gibi olmayı sürdürür Selim
"Hiç kimseye değil," dedi yine beni susturarak. "Sana yenildim ben. Bin kere olsa, bin kere de yenilirim sana çünkü seninle savaşamıyorum. Denedim, çırpındım, her şeyi denedim, her şeyi yaptım ama yapamıyorum." İlk önce aklını sonra kalbini gösterdi. "Seni tanıdığımda ben de çocuktum, Sokak Nöbetçileri'nin baş kaldıran o sesli çocuğuydum ve seninle büyüdüm. Beni sen büyüttün, bana sen kendimi sevdirdin, bana beni sen gösterdin. Bana dedin ki sen robot değilsin sonra aldın beni, uyuttun. Sevdin, saçlarımı okşadın. Bin kere de aklımı kaybederim, bin kere de kalbimi dinlerim senin için. Çünkü ben yaşamayı seninle öğrendim."