Günler sonra tam karşımdaydı, her şeyiyle ve benim kalbim, göğüs kafesimin içinde çırpınıyordu çünkü söz geçiremiyordum. Her kalp atışımda özlemi hissediyordum, her kalp atışımda gözlerinin içine daha fazla bakıyordum ve her kalp atışımda gözlerimin içine baktığında ne gördüğünü merak ediyordum.
Ve her zaman başka bir yol vardı ama benim yolum sadece tek bir kişiye çıkıyordu, başka bir yol göremiyordum.
Bir yuva beni terk etti, ben değil evsiz, kimsesiz kaldım.