Bir şaman putunu nasıl saygısızca severse, Zahar da Oblomov’u öyle seviyordu. Şaman da onun gibi bir putunu kirletir, yerlere düşürür, bazen de öfkesinden döver. Ama gene de onun kendisine üstünlüğünü hiçbir zaman aklından çıkarmaz.
Her gün yan yana başbaşa oturmak kolay iş değildir. Birbirinin iyi yanlarından zevk alıp kötü yanlarına kızmamak için büyük bir yaşama deneyi, akıl olgunluğu ve insan sevgisi gereklidir.
Sabahleyin yataktan kalkıp, kahvaltı edip divanına uzanınca başına ellerine alır, gücünü kuvvetini esirgemeden düşünceye dalardı. Sonunda kafası bu sıkı çalışmadan yorulur ve rahat bir vicdanla kendi kendine: “Bugün insanlık için yeterince çalıştım.” derdi.
Öğrenim hayatı İlya İlyiç’i garip bir düşünüşe götürmüştü: Onca hayatla bilgi arasında bir uçurum vardı; bu uçurumu kapamaya girişmek bile istemiyordu: Kafasında hayat ayrı şey, bilgi ayrı şeydi.