musa carullah
@Yarullah_Musa
3 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Merhum Ebu'l Hasan en Nedvi bu eserinde Mevdudinin Kuranda Dört Terim adlı kitabındaki fikirlerin tenkidini yapmakta.
Yazarı bu tenkide yapmaya iten, Mevdudinin eserlerine dayalı eğitim veren medreselerden mezun olan gençlerin; fikirlerinin ,amellerinin ve dini yorumlamalarinin sadece bu fikre dayalı ortaya çıkmaya başlamasından dolayı olmuş. Bu fikirden etkilenerek ilerleyen gençlerin İslam ruhundan ve değerlerinden uzaklasmasindan endişe duymuş ve bu endişe Müslümanları uyarmaya sevk etmiş.
Yazar, kitabın girişinde bahsettiği endişeyi biraz açmakta ve İslam tarihini Mevdudi'nin bahsedilen kitabında iddia ettiği düşünceleriyle okumanın köklü tahribatlara sebep olacağını belirtmekte.İslam tarihinin en uzun , en verimli döneminde bile Kur'an anlaşılamıyorsa,bu fikirlerin, Kuranın açık ve anlaşılırlığına zarar getirebileceğini ifade etmekte. Bu zararın ise Batınilerin yaptığı gibi Kuranı zahir ve batın olarak bölünmesi ve bir bilmeceye dönüşebileceğinden bahsetmekte. Nedvi, böylelikle kelime ve anlamların arasındaki bağın kopmuş olma düşüncesinin dini hakikatlere aykırı olduğu düşünmekte. Bu düşüncesini ise ayetlerde geçen Kuranın açıklığı ve anlaşılabilirliği ile ilgili ayetleri delil vermekte.
Nedvi , eleştirisine açıklık ve anlam yönü dışında da devam ederek ; müslüman ümmetin , mutlak karanlığa ve cehalete düşmeyeceğini de vurgulayarak hadis ve ayetlerle örneklendirmekte.Ayrıca hakkı savunanların ve buna gayret edenlerin her zaman olacağını yine aynı şekilde örneklerle söylemekte.
Nedvi ayrıca Mevdudinin eleştiri şeklini de eleştirmekte. Mevdudinin tüm İslam Tarihini sorumluluk altında bıracak eleştiri yapmasını doğru görmemekte.Yapılacak eleştirinin yaşadığı çağ ve çevre ile sınırlı tutmanın daha iyi olabileceğini belirtmekte.
Yazar , Mevdudinin aşırı
musa carullah
, 2021 okuma hedefini ekledi.2021 OKUMA HEDEFİ
2/42 kitap - %5 tamamlandı
2 kitap okudu
42 kitap
254 sayfa
2 inceleme
0 alıntı
Üstad Mevdudi'nin Kur'an'ı Kerimi daha iyi anlamamız için; İlah ,Rab, İbadet ve Din kavramlarını Kur'an'ın ilk indirildiği dönemdeki insanların anladığı anlamda anlamamız gerektiğini ifade ettiği bir eser.
Yazar , Peygamber efendimiz (sav.) döneminde , Kuranla ilk muhatap olan insanların, bu kavramların anlamlarında bir sapma olmadığı için mesajı doğru anladıklarını , bizim de bu şekilde anlamamız gerektiğini düşünerek kavramların kelime köklerine inip ayetlerle düşüncelerini desteklemeye çalışmış.
Bu kavramların Halifeyi Raşidin döneminden sonra yavaş yavaş asıl anlaşılması gereken anlamın dışına çıktığını, dönemin müslümanlarının da bu kavramları güncel anlamları üzerinden ifade ettikleri için kavramlar daralmış anlamlarına hapsolduklarını söylemektedir. Bu daralma sonucunda ise Kuran öğretisinin cehalet perdesi ile kapandığını iddia etmektedir.
Yazara göre kavramların değerlendirmesine bakacak olursak:
1)İLAH: Kelime kökünden yola çıkarak bu kavramın ibadet,kulluk ve mabud anlamlarında kullanılmaktadır
Cahiliye döneminde ilah; şiddet ve sıkıntıda kendilerini koruyan , dua edilen ve dualarını işitip kendilerine yardım edebilecek güçte olan bir varlık olarak anlaşılıyordu. Uluhiyetin bu ilahlar arasında paylaşıldığını ve tüm bu ilahlar üzerinde bir başka ilah olduğuna inanıyorlardı.
Yazar, cahiliye dönem insanların ilah anlayışından yola çıkarak
Allaha inandığı halde başkasına dua eden ,ihtiyaçlarını başkasına arz eden insanın, uluhiyeti kendi hayatındaki değerlere paylaştırdığını ve farkında olmadan şirke düştüğü ifade etmektedir. Ayrıca kim Allahtan başka kimsenin hükmünü kanun sayar emir ve yasaklarının uyulması gerektiğini söylerse de yine aynı duruma düştüğünü söylemektedir.
2)RAB: Yine aynı şekilde yazar kelime köklerine inerek bu kavramın; terbiye etmek,
