Yaşar Bulut
@YasarBulut
Okuduğum en orijinal kitap. Düş mü? Gerçek mi? Açıklamak zor. En güzel tarifi şu olsa gerek: Gerçek hayatta yaşadıklarınıza uyuyunca rüyanızda devam ediyor, uyanınca da rüyanızda kaldığınız yerden gerçek hayat başlıyormuşsunuz hissi uyandırması.
Ayrıca bölümlerin birbirine bağlanması da ustaca tasarlanmış, ancak rüyalarda olabilecek türden.
Tavsiye olarak şunu belirtmeliyim ki, kitaptaki eski kelimelere takılıp kitabı bölmeyiniz. Rüyanın en güzel anında uyandırılmış gibi olmamak için.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İyi Kitap, Kötü Polisiye1000Kitap
İnsanın varoluşundan beri birbirine ettiği zulmü, savaşları, cinayetleri, tüm canilikleri; dini duygulara, etnik kökene, şuna buna bağlamak yanlıştır. Tüm kötülükler insanın bencilliğinden kaynaklanır. Güç, hırs, kıskançlık, para, açgözlülük, hükmeden olma... Tüm bunlar insanın "Ben'iyle" alakalıdır. Dinler, etnik kökenler savaşların, zulmün sahnesinde görünse de perde arkasında bencillik yatar. Özellikle de bir kralın ya da bir yönetici gurubunun bencilliği.
En iyi ihtimali düşünecek olsak bile; Herkes kendi yolunu en iyi yol, kendinin fikrini mükemmel sanar. İnsanlığın selameti için bu fikri herkese kabul ettirmek ister. Bunun için zulmetmekten çekinmez ama niyeti iyidir. İnsanlık içindir. Sonuçta bu da bencilliktir. Türk, Kürt, Ermeni, Müslüman, Hıristiyan, Yahudi, Alman, Amerikan hepsi paravan aslolan insanın ta kendisidir.
Kitabın ana fikri vermek istediği mesajın bu yönde olduğunu düşünüyorum. Patasana'nın 2700 yıllık tabletlerinde anlatıklarından başlayarak günümüze gelen süreçte, tapılan tanrılar değişirken, ırklar yok olup yeni ırklar ürerken, zulmün ve savaşın aynı kalmasının tek açıklaması bu olması gerekir.
Üzerinde düşünülmeye değer olayların (hem Müslüman hem Hıristiyan Gavur Nadide, biri korucu diğeri terörist ikiz kardeşler, yüzbaşı Eşref'in hırsı yüzünden 12 askerini şehit vermesi, Ermeni olayları, terör... ) ve fikirlerin olması açısından iyi bir kitap fakat polisiye yönü zayıf kalmış.
Katili tahmin etmek çok kolay, öldürme sebebi biraz zorlama olmuş, aynı zamanda okuyucuya fikri ulaştırabilmek için kurgu zorlanmış. Ana karakter Arkeolog Esra ile Yüzbaşı Eşref'in ilişkisi yapmacık. Sanki Esra Yüzbaşı da Eşref Arkeolog.( Olaylara bakış açısı). Aynı zamanda aşk ilişkileri de yapmacık. Fakat yazarın hakkını Patasana'nın hikayesinde vermek
Türkçülük akımının ve milliyetçi duyguların etkisinde yazıldığı için türkü öven öykülerle dolu bir kitap olduğu düşünülebilir. Fakat övgüden çok yergiler ile doludur.
Bir hatayı düzeltebilmek için önce hatanın kabul edilmesi gerekir. Yazar Türk'e Türk'ün hatalarını anlatmak, eski şanlı günlerine döndürebilmek için uyandırmak istemiştir. Öykülerin büyük bölümü (Turhan Nasıl Çıldırdı, Sümbül Kokusu, Ayşe Kızla Vato, Yatağan, Rahat Döşeği, Bayram, Gözyaşı Çeşmesi) bu minvaldedir.
Yarayı Kanatan, batı kültürü ile Türk kültürünün karşılaştırılması niteliğindedir.
Alpaslan Masalı, destansı tarzda yazılmıştır.
Maviş, İstanbul Boğazı'nın güzelliğine dalmış bir öyküdür.
Padişahım Alınız Menekşelerimi Veriniz Gülümü, bir aşk hikayesidir.
Her öykü kitabında olduğu gibi, çok sevilen ya da hiç beğenilmeyen öykülerin karşınıza çıkması mümkün. Benim en sevdiklerim;
Turhan Nasıl Çıldırdı
Yarayı Kanatan
Yatağan
Rahat Döşeği
"Coğrafya Kaderdir." sözünün kime ait olduğu tam olarak bilinmese de kitabın yazarı Jared Diamond'a çok yakışacağı kesin. Yazarın, kitabında sürekli sorduğu üslupla sormak gerekirse:
Peki coğrafya neden kaderdir?
Bu soruya 30 yıllık emek harcanarak, uzun, bilgilerle dolu verilmiş bir cevaptır Tüfek, Mikrop, Çelik.
İnsanlık tarihini, sebep-sonuç ilişkisine dayandırarak konuyla hiç ilgisi bulunmayan birisinin bile anlayabileceği şekilde anlatıyor ve insanlık tarihiyle ilgili bir çok şey öğretiyor. Fakat çok fazla tekrar olmasından mı yoksa fazla ayrıntıya girmesinden mi bilinmez yorucu bir kitap.
Okurken kendimi sık sık durup iyi ve kötü anılarımı düşünürken buldum. Vermek istediği fikirleri muhakeme etmek, anlamladırablimek, kendi düşüncelerimle bağdaştırabilmek için duraksadığım bir çok kitabın aksine anılara saplanıp bu derece fazla duraksamak şaşırtıcıydı. Bu da Sabahattin Ali'nin insanın içinin dışına(hayatına) nasıl yansıdığını çok iyi tahlil ettiği ve eserine yansıttığının bir göstergesi olsa gerek.
İçimizdeki Şeytan, Sabahattin Ali'nin bir çok kitabını okumama ve dinlememe rağmen hakkında hiç bir şey bilmediğimi anlamama yardımcı oldu. Bilerek okusaydım, belki daha farklı ve faydalı sonuçlar çıkarabilirdim.
Bu kitabı okurken de İsmet Şerif'in Peyami Safa'yı, Emin Kamil'in Necip Fazıl'ı, Nihat'ın Nihal Atsız'ı, Ömer'in ise kendisini temsil ettiğini bilerek okumak ile bilmeden okumanın farkı olacağı aşikar. Peyami Safa'ya, Necip Fazıl'a, Atsız'a ve dönemin aydınlarına (aydın geçinenlerine) iğneyi batırırken çuvaldızı kendine saklıyor. Onları yererken kendisini göklere çıkarmıyor. Bu durum da yukarıda bahsettiğim gibi insanın kendinden parçalar bulabilmesi için gerekli olan samimiyetin varlığını kanıtlıyor.
