Çünkü boş vakit ve güvenlik herkesçe
paylaşıldığında, yoksulluğun serseme çevirdiği geniş kitleler okuryazar
olacak, kendi başına düşünmeyi öğrenecek, o zaman da hiçbir işe
yaramadığını sonunda fark ettiği ayrıcalıklı azınlığı ortadan kaldıracaktı.
Hiyerarşik toplumun varlığı, uzun sürede, ancak yoksulluk ve cehalete
yaslanarak sürebilirdi.!
Yaşamımızın bütün günlerini bir yerden ayrılmakla, birbirimize “yarın görüşürüz” sözlerini söylemekle ya da dinlemekle geçiriyoruz ve bir gün gelecek bunu kaçınılmaz olarak son kez yapacağız. Yarın görüşürüz dediğimiz kişi yarına çıkmayacak ya da yarın görüşürüz demiş olan biz yarına çıkmayacağız.