Yassmannia
@Yasmina
Okuyorum. Yazıyorum. Geziyorum.
"Seni o kadar çok seviyorum ki. Sana ihtiyacım var. Sensiz hayatta kalamam.”
İşte gerçek buydu. İkimiz için de gerçek buydu. Bu çılgın yolculukta o kadar ileri gitmiştik ki geri dönüşü yoktu.Ya şimdiye kadar anlatılmış tüm aşk hikâyelerini gölgede bırakacak bir sonsuzlukla mutlu olacaktık. Ya da birbirimizi yok edecektik.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Aşkın canı cehenneme, Monroe. Aşk, hiçbir şeydir. Herhangi birine karşı sevgi hissedebilirsin. Benim senin için hissettiğim şey acı. Ruhumun bir parçasının bedenimin dışında yaşadığını bilmek ve şimdi onu bulduğum için kaybettiğimde öleceğimi bilmek...
Sahip olduğumuz şey bu. Aşk, ruh eşlerini asla bulamayacak kadar
şanssız insanlar için gölgede kalmış bir taklitten ibarettir. Bizim sahip olduğumuz ise her şey.”
Ben ne okudum böyle ya. Kitap berbattı sürekli bir kadını aşağılamalar, hakaretler saçma sapan ithamlar. Yani yazar bunu yazarken kafası neredeydi acaba. Leş gibi, bomboş bir kitap okudum. Çevirisi, düzeltisi de kitabın kendisi kadar berbattı.
"İnsan vücudu mekanik parçalardan oluşan tuhaf bir yapboz gibiydi. Çok narin, her an parçalanabilecek bir şeydi. En ufak bir zayıflık bile tüm vücudu yıkmaya yeterliydi ama hepimiz bize hiçbir şey olmayacakmış gibi yaşıyorduk."
