Demek ey nefis ! Nefsine muhabbet değil , belki adâvet etmelisin veyahut acımalısın veyahut mutmainne olduktan sonra şefkat etmelisin . Eğer nefsini seversen; çünki, senin nefsin lezzet ve menfaatin menşeidir.Sen de , lezzet ve menfaatin zevkine meftunsun . O zerre hükmünde olan lezzet ve menfaatı nefsiyeyi , nihayetsiz lezzet ve menfaatlere tercih etme .
Beni dünyaya çağırma, .... Ona geldim fenâ gördüm.
Demâ gaflet hicab oldu; ....Ve nur-u Hak nihan gördüm.
Bütün eşya u mevcudat, .... Birer fâni muzır gördüm.
Vücut desen, onu giydim, .... Ah, ademdi, çok belâ gördüm.
.
.
.