Ve geceler soğuduğunda
Bana bakardı
Gözleri ışıklar yanmasa da parlardı
Benim gözlerimden de içeri ruhuma bakardı
Ve geceler bitmeden hep ağlardı
Geceler başladığında
Dururdu kalbini duyardım
Dudaklarına bakardım
O konuşmazdı
Çünkü geceler zalimdi
Geceler sayılıydı
Ama o yine de bana bakardı
Sabah gelince her şeyden pişman olacak ama yine de beni hatırlayacak
Ama geceler zalimdi
Çünkü gece geldiğinde
Herkes anlardı onu sevdiğimi
Geceler geldiğinde herkes görürdü ona bakışlarımı
Mikroskop altındaki ruhum acırdı
Çünkü sevgim sıradanlaşırdı
Geceler zalimdi
Ama o daha zalim
Geceler soğuduğunda
Ruhum yaralanırdı
Son gecem onunla bilirdim
Kalbim acırdı
Son hatıram onunla anlardım