Gözlerinde aradım o gizli ülkeyi,
Hakikat, bir maskenin ardında saklıydı.
Herkes konuşuyordu sevmeyi, sevilmeyi,
Oysa dünya sadece sözlerde haklıydı.
Bir insana gerçekten değer vermek,
Sessizce yüklenmekti onun kederini.
Uzaklardan bile ruhuna değebilmek,
Ve incitmeden sevebilmekti ellerini.
Gerçek hisler fırtınasız, dingin akar,
Gürültülü sevdaların aksine, derinden.
Bir bakışla insanın kalbini yakar,
Eser kalmaz o eski, yorgun yerinden.
Biliyorum, bu çağda duygusallık bir yük,
Zayıflık sayılıyor kalbini açık etmek.
Oysa içimizdeki o hasret çok büyük:
Yorulduk sahteliklerden firar etmekten.
Ruhun en derin, en kuytu ihtiyacı,
Bir candan, bir yürekten önemsenmek.
Bulunca dinecek içimizdeki o sızı,
En güzel ibadettir bir kalbe güvenmek..