Emre Doğan
@Yed1994
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Emile Dermenghem: "İbrahim'in vefat ettiği gün, güneş tutulması hadisesi de yaşandığından, bazı Müslümanlar güneş, İbrahimin ölümü üzerine tutuldu, deyince yüce insan büyük peygamber Hz. Muhammed (s.a.v.) bu görüşü reddederek şöyle demişti: Güneş ve ay Allah'ın ayetlerinden birer âyettir. Bunlar, hiç kimsenin ölümünden dolayı tutulacak değillerdir.
Bu söz, yalancı bir peygamberin ağzından çıkacak bir söz müdür?
Sayfa 221
Renan: "Müslüman inancının yol açtığı bu tutum o kadar güçlüdür ki, ırk ve milliyet tarafından belirlenen tüm farklılıklar, İslam'a girme eylemiyle ortadan kalkmaktadır. Berberi, Sudanlı, Çerkez, Afgan,Malay, Mısırlı, Nübyalı biri Müslüman olur olmaz, artık Berberi Sudanlı, Mısırlı vs. değildirler. Bunlar Müslümandırlar."
Aydınlanma döneminde ırkçı temayülleri olan Renan (ö. 1892) için yukarıda aktardığı ifade, övgü değil, yergidir. O, Müslüman toplumların bu yüzden geri kaldığına inanmaktadır.
Sayfa 205
Ayette buyruluyor ki:
"Gecenin bir kısmında kalk, sana ait nafile olarak onunla(Kuran'la) namaz kıl. Umulur ki Rabbin, seni övülmüş bir makama ulaştırır." İsra, 17/79
Bu ayet ile; diğer Müslümanlara farz olmayan nafile ibadet olan gece namazı Nebi'ye (s.a.v.) farz olmuştur. Bu, sadece ona farzdır. Bundan dolayı yaşadığı bir hadise sövle anlatılır:
İbn Mes'ud (r.a.) der ki: "Bir gece Rasûlullah (s.a.v.) ile birlikte gece namazı kıldım. O kadar uzun süre ayakta kaldı ki uygunsuz
bir iş yapmayı gönlümden geçirdim.
Ne yapmak istedin? diye sordular,
Peygamber'i (s.a.v.) ayakta yalnız bırakıp oturmayı düşündüm" dedim.
"Yalan söyleyen ve yalanının farkında olan siyasetçi toplum önderi" profili içinde, bu durum nasıl açıklanabilir? Neden o, ümmetine farz olmayan ve çok ağır olan bu ibadeti kendisine farz kılmıştır. Oysa bu ayet - Allahu alem- Mekki'dir. Takriben hicri 5.yılda nazil olmuş olmalı. On sekiz yıl Nebi (s.a.v) böyle namaz kılmıştır.
Sayfa 171
Biz Hz.Muhammed'in(s.a.v) -hâşâ- siyasi çıkarları için melekle görüşme iddiasında olan bir yalancı olduğu kurgusunda, emir ve yasakları anlayamayız. Zira burada, insanların sevdiği şeyleri ne için yasakladığı ve hangi amaçla sevmediği şeyleri emrettiği sorusunu siyaseten cevaplamak imkansızdır.
....
Bugünkü toplumda, içkinin çok sevildiği ve insanların namazdan niyazdan uzak olduğu bir coğrafya düşünelim. Burada toplumsal bir hareket başlatmaya çalışan bir yalancı olsaydınız onları size katılmaları için bu denli şiddetli mükellefiyetlere mecbur eder miydiniz? Mesela, içki konusunda çok hassas davranıp namazı vs. emreder miydiniz? Tabi ki böyle yapmazdınız. Aksine, şahit olduğunuz çoğu örnekteki gibi, onların hayat tarzlarını olumlayarak arkanızda toplamaya çalışırdınız. Hele de içinde bulunduğunuz coğrafya -örneğin içkiye alternatif olması hususunda- bugünkü gibi envaiçeşit meşrubat skalasına sahip değilse. Nitekim dönemin Arap coğrafyasında çay, soda, ayran, kola, meyve suyu vb. içecekler varken şarap yasaklanmadı. Muhtemelen -özellikle de yolculukta- o sıcağa uzun süre dayanabilecek iki içecek vardı: su ve şarap. Şarabın yasaklanması, esasında çoğu kişi için tek içeceğin su olması anlamına geliyordu, Kitleyi celbetmek isteyen kimse, onun nabzına göre şerbet verir. Nebi'nin (s.a.v.) yaptığı böyle midir? Peki O'nu böyle davranmaktan alıkoyan irade neydi?
Sayfa 159