Rümeysa
@Yek1_
“Zayıflığımızı belli etmek istemediğimizde, iyiyim deyip geçiştiririz ya öyle söylemişti, hatta ölecek durumda olsak bile iyiyim deriz, kabaca buna yiğitliğe bok sürdürmemek denir, olayları böyle mantıksızca tersine çevirmek yalnızca insan türüne özgüdür.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Evet, gidiyordum. Ama gitmedim. Küçük meydandaki sıraya oturdum, gözlerimi boşluğa diktim. Artık ne yükünü almış olan kalabalığı farkediyordum ne çiçekler içindeki gül bahçelerinden esen serin rüzgârı ne de bir anda küçülen ışıkları.”
“Uzaklarda bir çiftlikte ölecektim, kimseyi rahatsız etmeden. Hiç kimseyi. Tek başıma. İşte bu kadar. Bu korkunç hayattan kurtulacaktım.”
“Merak etme, hepsi geçer. Günün birinde kafam bozulacak, yok olup gideceğim, ortadan kaybolacağım.”
“Hayat budur işte. Hep giden birileri olur. Ne yürek unutur ne özlemler ölür. Bunlar sevgimizde yaşamaya devam eder. Ama birileri, zamanı geldiğinde gitmek zorundadır.”
