Kişi, kendine uygun yeri bulduğunda, o otuz dakika yüzünden servisi kaçıran zavallı birinden, zamanı yönetme konusunda ustalaşmış, disiplinli birine dönüşüyor. Farklı bir yerde, kendini daha iyi bir versiyonun olarak bulabileceğin bir yer, kesinlikle vardır gibi geliyor.
Ama bu, benim hayatım değil. O kişinin bunu yapabiliyor olmasının sebebi, onun o kişi olması ve binlerce kitabın telif hakkına denk gelen bir maaştan vazgeçtikten sonra, sadece iki saat daha fazla uyuyarak uyanmanın bana büyük bir mutluluk getirmesi de benim “ben” olmamdan kaynaklanıyor.
Sosyal ilişkilerden bir nebze uzaklaşarak, kendi alanında yapmak istediklerini gerçekleştiren biri… Birlikte vakit geçirmek eğlenceli olsa da yalnız kalmanın daha eğlenceli olduğunu düşündüğü için sıkça yalnız kalmaya çabalayan biri… Her anlamı ilişkilerde bulmak yerine, yalnız başına bir şeyler yaparak ve bu başarının tadına vararak anlam bulan biri… Benim gözümde,”neşeli münzevi” işte böyle birisi. Eğer “münzevi” kelimesi size çok karamsar geliyorsa, “ev kuşu” da diyebilirsiniz. Ben, neşeli bir ev kuşuyum. Belki siz de öylesinizdir.