Şu dünya fenasının daha ilk sayfasında pek çok şey yarım kalmış, birçok şeye hiç başlayamamıştı. Birçok şeyi anlayamamış ve aklı hep geride kalmıştı. Ama onca güçlüğe tahammülüyle ve bu hayatı sahiplenmesiyle Âdem insandı.
Asilik eğer başkaldırmaksa, başkaldırışlarıyla Âdem’in şeytandan ne farkı vardı?
Biri savını ispat etmek için kıyamete değin direnirken diğeri affın kapılarına, tevbenin mısrasına sığındı.
Fark tevbede. Geri dönmede. Ne dese ne demese de, affet, diyebilmekte.