“Hakikatin yalnızlaştırdığı hür ruhlara…”
Vel asr/Kaleme ve yazdıklarına ant olsun
Ölümle ödüllü/Müebbete yolcu
Ümitvar/Yaşıyoruz sessizce
Zaman dönedursun o güne hasret...
İnsanoğlu yaşadığı sürece ölümle yaşam arasındaki halkalardan birçok kez geçer, birçok kez ölümle yüz yüze geldiği halde yaşama isteğini yitirmez.
İşte böyleleri acı tatlı, yanlış doğru pek çok olayla karşılaşır, iyiyle kötüyi birlikte tadar.
Bir insanın elinden malı mülkü, tüm zenginliği, gerekiyorsa biricik yaşamı alınabilir. Ama belleğini köreltmeye,beynini sakatlamaya kim cüret edebilir?