Ruhum danışmaq istəyən, ancaq danışmağı bacarmadığı üçün çırpınıb duran lal insana bənzəyir. O mənə baxır, mən də sakitcə ona baxıram. Səhərə qədər... Sonra o qaranlıqla birlikdə çəkilib gedir. Onun gedişi ilə dilimin ucundakı sözlər də olduğu kimi axıb geriyə, qəlbimə qayıdır, ruhumu əzən ağır yükə çevrilir. Çətindir bu yükü daşımaq, çox çətindir, atacan...