Hümanist bir yaklaşımla idamı ele alan yazarımız idamı hiçbir insana yakıştıramadığını , kendi idam gün ve saatini bilen ve bekleyen kahramanımız la beraber işlemiştir . Kendi idamını beklerken aynı zamanda da son ana kadar içinde affedilme umudu beslemiştir kahramanımız.
hangi kitapta okudum bunu bilemiyorum, ama yalnızca iyi şeylerden sözeden bir kitapta, “bütün insanlar günü belirsiz bir ölüme
mahkûmdurlar,” diye bir cümle okumuştum.