Tüketmek için bunca acele ettiğimiz takvim yapraklarına.. Onca hızla çevirdiğimiz akreplere yelkovanlara… İçine gönüllü daldığınız o insafsız rutin çarka… Şöyle bir uzaktan baktığınızda, ne hissediyorsunuz? “Ne kadarı benim hayatım” diye soruyor musunuz? “Ne kadarını başkaları yaşamış benim yerime? Ya da “ben başkalarının? Aynadakinin ne kadarı benim, ne kadarı oynadıklarım?…”
Keşke’cilerin hayatı, kasvetli bir pişmanlıklar mezarlığıdır. “İyi ki” öyle mi ya!…Onda, yara bere içinde de olsa,yana yana ama doyasıya yaşamış olmanın iç huzuru ve haklı gururu haykırır.
İnsanların gözlerine bakın, bazıları ışıl ışıldır; bazıları donuktur. İnsanların gözlerindeki ışıltı, iç dünyalarında ne kadar var olduklarını yansıtır.