Hayata karşı bakış açımızı değiştirelim..Dostluğa önem verelim..Hayatı sessize alıp bol bol okuyalım...Yeri geldiğinde çocukça yaşayalım... instagram.com/yesim_keremm
Hiç düşündün mü,insanların bizi niçin evlerine alıp beslediklerini,mangal kıyısında kıvrılıp yatmamıza izin verdiklerini,kucaklarına alıp okşadıklarını,her birimize,birbirine çok benzese de birer ad verdiklerini?Çünkü biz de onlar gibiyiz. Okşanmak,yanaşmak,sevilmek,yardım edilmek istiyoruz.Peki ama insanların dünyasında kendinizi hiç yabancı duymuyormusunuz?dedi fare. Onların dünyası bizim dünyamız değil ki,dedi kedi.Biz o dünyanın bir parçasında,kendi dünyamızı kurmuşuz.Tedirgin edildiğimizde hırlıyoruz,tırnaklarımızı gösteriyoruz.Gerektiğinde tırmalıyoruz. Belki evciliz ama,saydığın kadar insancıl değiliz.Hele insanların kölesi hiç değiliz.Yanaşmayı biliyoruz ama gerektiğinde başkaldırmayı da.Sürekli başeğenin,insanların dünyasında sevilmediğini atalarımız çoktan öğrenmiş.