Reklam
Vakit gecedir.
Aklında geçmişin, gönlünde geçmemislerin sesi, kulağında sahibini unuttuğun sesler yankılanır. Sanki hiç yaşamamış gibi hissedersin kendini. Yaşadıklarını, yaşanması mümkünken vazgeçtiklerini, yaşanması mümkünken vazgeçenleri ve yasayamadiklarini düşünürsün.
Bir insanın eli lazım...
Düştüğüm kuyudan tutup beni çekmeye..
Her şeye rağmen, bir insanın eli lazım...
Burası karanlık...burası soğuk...
Çırpındıkça ölüyorum.