Beşikten başlayıp mezara uzanan,
Tenha ve korkulu bir köprüdür ömrüm,
Ağır varlığımı aynı hızla her an,
Bir baştan bir başa beyhude sürürüm.
"Haydi mezara koş" der garip bir ses,
Gönlümse fısıldar "boş kalamaz beşik"
Hep böyle tereddüt içinde ben bî-kes,
Beyhude ararım bir kaçacak delik.