Elif Ebru Doğan
@Yildizlarkadarkitap
5 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Enteresan. Japon edebiyatı okurken, farklı yazarlar okusam da bazen sanki aynı yazarın elinden çıkmış kitapları okuyup duruyormuşum gibi hissettiğimi fark ettim. Üç Köşeli Dünya, bana Japon edebiyatından yeni bir tat sunamadı. Sanki daha önce okuduğum bir kitabı tekrar okumuş gibi hissettim sadece.
Sonbaharın üçüncü gününde bir ağaçtan kaç yaprak düşer? Kum saatinden kaç kum tanesi dökülür? Karşıki dağda kaç gelincik rüzgara yenik düşmüştür? Güneş ışığı, içimizi ısıtmaya, altında kaç dakika bekledikten sonra başlar?
İşte soruları gördünüz mü? Bazı Japon klasiklerini okumak bu soruları sormaya başlamak gibi bir şey. Cevap yok, sadece sorular var. Yazılanlar çok kişisel sanki. Ya da belki de... Kağıdı doldurmak lazım gelmiş gibi. Öyle lazım gelmiş çünkü kağıt boşken kendisini çok yalnız hissediyormuş gibi. İşte bazı kitaplar tam da bu şekilde düşünmek gibi. Üç Köşeli Dünya da o kitaplardan biri.
(Bir şey anladıysanız felsefeci olun. ✓)
Elif Ebru Doğan
Bu kitabı “yeni bir tat sunmuyor” ya da “kağıdı doldurmak için yazılmış gibi” hissettirmesi üzerinden değerlendirmek bana biraz haksız geliyor. Üç Köşeli Dünya, okuru bir sonuca ulaştırmayı ya da sorularına cevap vermeyi amaçlayan bir metin değil. Aksine, cevapsız bırakılan sorular, tekrar hissi ve boşluk duygusu metnin kurduğu atmosferin bir parçası. Bu yüzden burada bir eksiklikten çok, bilinçli bir duraksama hâli var gibi geliyor bana. Sorun metnin kendisinden ziyade, ondan beklenen şeyle ilgili olabilir; çünkü her metin okura “yeni” bir his sunmak zorunda değil. Tabi bunlar benim düşüncem. Senin beklentin ve kitap zevkin farklı olabilir çok normal 🤝🏻🫶🏻
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
çocukların düzeyinde olan hikaye, roman, v.b kitapları okumak istiyorum da önerisi olan var mıdır ?
Elif Ebru Doğan
küçük prens